Style nauki dziecka – jak mu pomóc?

Każde dziecko jest inne i wykazuje się innymi zdolnościami. Umówmy się – nie każde dziecko rodzi się geniuszem. Rozwój umysłowy dziecka jest niezwykle ważny, szczególnie w jego początkowej fazie. Rola rodzica polega na tym, aby zapewnić dziecku jak najlepsze warunki do rozwoju i edukacji. W tym celu warto rozpoznać, w jaki sposób nasza pociecha przyswaja wiedzę. Część z nas jest wzrokowcami, słuchowcami lub kinestetykami. Co to oznacza dla naszego dziecka? Jak pomóc naszej latorośli w jak najefektywniejszym zdobywaniu wiedzy i umiejętności?

Każdy jest inny

Trzeba zacząć od tego, że nie każdy uczeń posiada predyspozycje do szybkiej i efektywnej nauki. Dziecko ma swoje określone limity i bariery, których przekroczenie wymaga wiele wysiłku i poświęcenia. W procesie nauki niezwykle istotną rolę spełniają zmysły wzroku, słuchu, dotyku i ruchu. W zdecydowanej większości przypadków jeden ze zmysłów człowieka wychodzi na pierwszy plan i jest zmysłem dominującym. Warto od najmłodszych lat obserwować swoje dziecko i dostosować jego uwarunkowania do określonych metod nauczania.

Modele uczenia się

W edukacji dziecka kluczowe role spełniają wspomniane wcześniej trzy zmysły. Zgodnie z takim tokiem myślenia można wyróżnić trzy typy uczniów:

  • wzrokowcy

  • słuchowcy

  • kinestetycy

Jak rozpoznać, jakim typem ucznia jest Twoje dziecko?

Stymulacja zmysłów u dziecka następuje już na wczesnym etapie jego rozwoju. Dzieci z reguły gorąco reagują na wszelkie bodźce zewnętrze, czy to wzrokowe, słuchowe czy też ruchowe. Maluchy są zafascynowane wszystkim, co jest kolorowe czy głośne. Grające karuzele nad łóżeczkiem, zabawki interaktywne czy zwykła grzechotka – wszystkie te przedmioty mają duży wpływ na to, który ze zmysłów będzie w przyszłości dominującym. Nie jesteśmy w stanie przewidzieć, czy nasze dziecko stanie się wzrokowcem, słuchowcem czy dotykowcem. Niezależnie od tego, powinniśmy odpowiednio pokierować ścieżką edukacyjną naszego dziecka i dostosować metody nauczania do jego naturalnych predyspozycji.

Wzrokowcy

Jak nie trudno się domyślić, wzrokowcy bazują głównie na tym, co mają przed oczyma. Uczniowie bazujący na wzroku lubią czytać i pisać, robią dużą ilość notatek w trakcie lekcji czy wykładów. Formą, poprzez którą przyswajają dużą ilość wiedzy są prezentacje multimedialne. Wzrokowcy często pamiętają, na jakiej stronie w książce czy podręczniku znajdowała się dana informacja. W dużej mierze nie pamiętają jednak, co mówił nauczyciel – bazują na wiedzy w formie pisemnej lub ilustrowanej. Wzrokowców charakteryzuje również ciągłe „skrobanie” rysunków.

Słuchowcy

Uczniowie należący do grupy świetnie radzą sobie z zapamiętywaniem informacji w formie wykładów. Często lubią słuchać opowiadań czy muzyki, dużo wynoszą również z codziennych konwersacji. Słuchowiec często jest nie tylko uważnym słuchaczem, ale dobrym mówcą. Dzieci, które bazują na słuchu wypowiadają się w sposób swobodny i elokwentny. Dla słuchowca nauka prosto z podręcznika czy notatek stanowi jednak problem.

Kinestetycy

Charakteryzuje ich nieustanna aktywność ruchowa. Nauka przychodzi im zdecydowanie łatwiej, gdy towarzyszą im dodatkowe bodźce – smakowe czy dotykowe. Kinestetycy wolą przyswajać wiedzę w poprzez praktykę i doświadczenia. Nauka z książek czy mówionych wykładów często nie przynosi satysfakcjonujących efektów.

Jak pomóc swojemu dziecku w nauce?

W zależności od preferencji naszego dziecka, powinniśmy zapewnić mu odpowiednie warunki do nauki. Dla wzrokowca najlepsze będą tablice interaktywne, filmy edukacyjne czy notatki w formie slajdów. Dla słuchowca przeczytanie lektury szkolnej ze zrozumieniem może być trudne, dlatego warto zainwestować w audiobooki. Należy również dużo rozmawiać z dzieckiem i dyskutować na ważne dla niego tematy. Kinestetykom natomiast warto zapewnić odpowiednią przestrzeń do nauki lub przygotować mu gadżety pomagające wyładować nadmiar energii (np. gumową piłeczkę).